ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΡΟΥΠΙΕΡΗΣ ΤΗΣ ΡΟΥΛΕΤΑΣ ΝΑ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ ΤΟΞΑ;

ρίψη μπίλιας στον τροχό

Στο προηγούμενο άρθρο θέσαμε το ζήτημα της ικανότητας του ντίλερ να ρίχνει την μπίλια κατά βούληση σε συγκεκριμένα τόξα του τροχού και με αυτό τον τρόπο να "κλέβει" ή να βοηθάει τους παίκτες ρουλέτας να κερδίσουν. Σε αυτό το δεύτερο άρθρο θα εκθέσουμε ακόμα πιο αναλυτικά γιατί πιστεύουμε ότι αυτό είναι στο 99% των περιπτώσεων ανέφικτο.

Παράγοντες Κόντρα στα φαινόμενα Υπογραφής Κρουπιέρη (στόχευση τόξων)

Σκεφτείτε την ιδιότροπη φύση της ρουλέτας. Αδιαμφισβήτητα, τα χαρακτηριστικά μιας συγκεκριμένης ρουλέτας που μπορούν να την κάνουν τρωτή μια μέρα, αλλάζουν την επόμενη μέρα ή ακόμα και το επόμενο λεπτό καθιστώντας το παιχνίδι αυτό ανίκητο. Ακόμα και με τον ίδιο κρουπιέρη, παρόμοιο εξοπλισμό και παρόμοιες διαστάσεις μπίλιας και ταχύτητας του ρότορα θα έχουμε διαφορετικά αποτελέσματα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Απέδειξα αυτό το φαινόμενα στο ίδιο μου τον εαυτό πριν μερικά χρόνια όταν πέρασα 17 μέρες ψάχνοντας, αξιολογώντας συνθήκες και καταγράφοντας δεδομένα από εκατοντάδες ρουλέτες. Ο Laurance Scott παραθέτει την ίδια γνώμη στο Πώς να Κερδίσετε την Ρουλέτα. Προειδοποιεί: ¨…υπάρχουν έμφυτοι παράγοντες στο παιχνίδι που κάνουν τις ρουλέτες να παρουσιάζουν περιόδους συνέχειας και ασυνέχειας με απρόβλεπτο τρόπο¨ και: ¨Έχω ψάξει πάνω από 300 ρουλέτες και μόνο ελάχιστες επέδειξαν σταθερή συμπεριφορά από μέρα σε μέρα¨.

Πολλοί άνθρωποι θα υποστηρίξουν ότι οι κρουπιέρηδες μετά από καιρό αναπτύσσουν ¨υπογραφές¨ στις μπιλιές τους. Υποστηρίζουν ότι οι κρουπιέρηδες  ¨μπαίνουν σε ρυθμό¨ και ότι μια τυπική μπιλιά τείνει να παράγει τα ίδια αποτελέσματα. Εγώ διαφωνώ. Αυτές οι ίδιες τυπικές μπιλιές, που παράγονται από την ίδια δύναμη (είτε εκούσια είτε από συνήθεια) θα δώσουν διαφορετικά αποτελέσματα από μέρα σε μέρα! Πώς τότε θα μπορούσαν οι κρουπιέρηδες στην ρουλέτα να αναπτύξουν μπιλιές με ¨υπογραφή;¨

Τι είναι αυτό που προσδίδει στην κάθε μπιλιά την απρόβλεπτη φύση της; Η τυπική φθορά του τροχού. Ένας τροχός που έχει κλίση, ψηλό(ά) σημείο(α) πάνω στη διαδρομή, λάδι ή σκόνη πάνω στη διαδρομή, θερμοκρασία, λάδι και σκόνη πάνω στην μπίλια και η πυκνότητα του αέρα είναι μερικές από τις πολλές δυνάμεις που αποτελούν πραγματικό πονοκέφαλο στις ομάδες που ασχολούνται με τις ηλεκτρονικές ρουλέτες και στους οπτικούς παίχτες.

Είναι οι μπίλιες τέλειες σφαίρες; Είναι η σύνθεσή τους (βάρος) κατανεμημένο ομοιόμορφα; Πολλοί ειδικοί απαντούν αρνητικά και πιστεύουν ότι υπάρχουν ψεγάδια τα οποία είναι υπεύθυνα για τα περίεργα αποτελέσματα που βλέπουμε συχνά. Πιστεύω ότι αυτό το φαινόμενο πρωτοαναφέρθηκε στο Romeo Project, ένα βιβλίο με λεπτομερείς αναφορές στον αλγόριθμο για παίξιμο ρουλέτας μέσω υπολογιστή.

Ενδιαφέρουσα υποσημείωση: Μην προσπαθήσετε να βρείτε αυτό το βιβλίο καθώς όλα τα αντίτυπα αγοράστηκαν από μια συγεκριμένη ομάδα επαγγελματιών παικτών πριν φτάσουν στο αγοραστικό κοινό.

Τελικά, ο προφανέστερος παράγοντας και αξιοσημείωτα αυτός που φαίνεται να ξεχνάμε είναι ο εξής: Το φαινόμενο section shooting ή steering απαιτεί τον συντονισμό δύο δεξιοτήτων υπό αμφισβήτηση και όχι μίας. Ο κρουπιέρης θα πρέπει να στοχεύσει εις διπλούν. Κατά πρώτον θα πρέπει να σπρώξει τον τροχό με μια απόλυτα προκαθορισμένη ταχύτητα και έπειτα να ρίξει την μπίλια με μια απόλυτα προκαθορισμένη δύναμη. Και αυτό θα πρέπει να γίνεται με απόλυτη φυσικότητα προκειμένου να μην εγείρει υποψίες. Συγκίνετέ το αυτό με αυτό που κάνουν οι επαγγελματίες παίχτες του μπόουλινγκ, του γκολφ, του μπιλιάρδου και άλλοι τέτοιοι αθλητές. Αυτοί στοχεύουν μόνο μια φορά και κυριολεκτικά έχουν όλο το χρόνο στη διάθεσή τους προκειμένου να προθερμανθούν, να αξιολογήσουν τις εκάστοτε συνθήκες και να υπολογίσουν τα αποτελέσματα των ενεργειών τους.

Αυτοί είναι απλά κάποιοι από τους πολλούς παράγοντες που συνηγορούν ότι η στόχευση τόξου είναι ανέφικτη και σίγουρα απείρως πιο δύσκολη και περίπλοκη από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι.



Ο πρώην κρουπιέρης ρουλέτας σχολιάζει επίσης, ¨Αν ένας παίχτης μπορεί να χρονομετρήσει την μπίλια ενώ κινείται, δεν θα μπορούσε και ο κρουπιέρης να κάνει το ίδιο;¨ Αυτό είναι σαν να συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα. Απλά ρίξτε μια ματιά στην μηχανική που εμπλέκεται εδώ.

Ένας κρουπιέρης που εφαρμόζει την στόχευση πρέπει πρώτα να σπρώξει τον τροχό με μια συγκεκριμένη ταχύτητα. Η μπίλια έπειτα πρέπει να τοποθετηθεί στο διάδρομο σε ένα τέλεια προκαθορισμένο σημείο εκκίνησης. Η μπιλιά έπειτα θα πρέπει να ξεκινήσει με την ίδια αρχική ταχύτητα, μεταφέροντας την μπίλια τέλεια γύρω από τον διάδρομο με ένα σταθερό αριθμό περιστροφών πριν την πτώση. Αυτές είναι οι δεξιότητες ως προς τα φυσικά μεγέθη που θα πρέπει να τελειοποιηθούν. Εδώ δεν μιλάμε για ερμηνεία των παρατηρήσεων σε γεγονότα που έχουν ήδη συμβεί.

Όταν θα διαβάζετε τις απόψεις από τον πρώην κρουπιέρη ρουλέτας και κάποιων άλλων, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν πράγματι αυτά που λένε. Αυτό δεν μας κάνει καμιά εντύπωση. Φαίνεται ότι αυτοί, έχοντας δουλέψει για κάποιο διάστημα στη βιομηχανία του τζόγου, πέφτουν θύμα του Συνδρόμου ¨Είμαι Επαγγελματίας¨. Αφού εκτελούν τις ίδιες ενέργειες επανειλημμένα, μέρα με την μέρα, αυθυποβάλλονται ότι ¨θα έπρεπε να έχουν¨ και συνεπώς ¨πρέπει να έχουν¨ έλεγχο των ενεργειών τους.

Ρωτήστε έναν ντίλερ στο Blackjack τι κάνει όταν οι παίχτες αρχίζουν να ¨σαρώνουν¨ στο παιχνίδι. Οι περισσότεροι αλλάζουν το ανακάτεμά της τράπουλας με κάποιο τρόπο. Έχουν την εντύπωση ότι προσθέτοντας ένα ανακάτεμα ή ένα ανομοιόμορφο κόψιμο των χαρτιών, αυτές οι αλλαγές ίσως τους βοηθήσουν να ανατρέψουν τη ροή του παιχνιδιού. Έπειτα, όταν όντως αλλάξει η ροή, κάτι που γίνεται πάντα, αυτοί παίρνουν τα εύσημα. Αυθυποβάλλονται ότι μπορούν να ελέγξουν κάτι το ανεξέλεγκτο αντί απλώς να συνειδητοποιήσουν ότι η διακύμανση είναι σώα και αβλαβής.

Στην ρουλέτα, πιστεύω ότι ο κάθε κρουπιέρης έχει πιθανότατα κάποια στιγμή δοκιμάσει να στείλει την μπίλια σε συγκεκριμένο τόξο του τροχού. Εφόσον ελάχιστοι παίχτες αποχωρούν από το τραπέζι της ρουλέτας κερδισμένοι, ο κρουπιέρης παίρνει τα εύσημα. Φαίνεται όμως να ξεχνάει ότι υπάρχει η γκανιότα (2,7%) που τους κάνει να χάνουν.

Υπάρχουν δύο διαδικασίες που μπλοκάρουν με αποτελεσματικότητα τον μύθο της στόχευσης. Είναι οι εξής: ¨η τυφλή μπιλιά¨ όπου ο κρουπιέρης περιστρέψει την μπίλια χωρίς καν να κοιτάζει τον ρότορα και ¨η μπιλιά της τελευταίας θήκης¨ όπου ο κρουπιέρης παίρνει την μπίλια από την νικητήρια θήκη, περιμένει για μια περιστροφή και περιστρέφει από την ίδια θέση όπου η μπίλια έκατσε την τελευταία φορά. Τόσο ο προϊστάμενος όσο και ο Harry McArdle επισημαίνουν ότι αυτές οι διαδικασίες αποτελούν απόδειξη ότι το section shooting ή steering είναι υπαρκτό.

Εν τέλει, η λογικά ερώτηση είναι, ¨Γιατί νομίζετε ότι έχουν τέτοιες διαδικασίες;¨ Το συμπέρασμα είναι ότι αυτές οι διαδικασίες είναι εξαιρετικές αλλά τα κέρδη που αποκομίζει η βιομηχανία του τζόγου δεν έχουν καμιά σχέση με την αποτροπή του “section shooting.”

Ωστόσο, δημιουργούν ένα φαινόμενο ελέγχου και ομοιομορφίας ενώ παράλληλα ελαχιστοποιούν την πλέον ενοχλητική, γελοία και αντιεπαγγελματική πραγματικότητα στη βιομηχανία του τζόγου η οποία είναι όταν οι κρουπιέρηδες και οι προϊστάμενοι στο καζίνο στεναχωριούνται όταν πληρώνουν λες και τα λεφτά είναι δικά τους. Οι κρουπιέρηδες που ανήκουν στην κατηγορία αυτή, προσπαθούν εμφανώς και με σθένος να ¨τοποθετήσουν¨ την μπίλια και να ¨στοχεύσουν¨ σαν να προσπαθούν να την κατευθύνουν νομίζοντας ότι μπορούν να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα.

Αποφάσισα επίσης να δώσω στους ΄κατηγορούμενους΄ την ευκαιρία να πούνε τη γνώμη τους από τη δική τους οπτική γωνία. Ζήτησα από έναν καλό μου φίλο που είναι εμπειρογνώμονας και πολυτάλαντο ανώτερο στέλεχος στη βιομηχανία του τζόγου, να με βοηθήσει να εντοπίσω τους κορυφαίους κρουπιέρηδες ρουλέτας στο Λας Βέγκας. Η έρευνα μας οδήγησε σε δύο Κουβανούς κρουπιέρηδες οι οποίοι δούλευαν μαζί σε ένα από τα πιο σπουδαία καζίνο. Αυτό δεν μας έκανε καθόλου εντύπωση μιας και οι καλύτεροι κρουπιέρηδες στον κόσμο κατάγονται από την Κούβα, τη Δομινικανή Δημοκρατία και το Πουέρτο Ρίκο.

Έχοντας τζογάρει για αρκετό καιρό στα καζίνο της Δομινικανής Δημοκρατίας και του Πουέρτο Ρίκο και έχοντας μελετήσει τους Κουβανούς κρουπιέρηδες που δουλεύουν στις ΗΠΑ, μπορώ να σας εγγυηθώ για την απίστευτη μαεστρία τους και την αφοσίωση τους στην ρουλέτα. Με την συνολική εμπειρία τους στον χώρο να ανέρχεται στα 75 χρόνια, τόσο στην Κούβα όσο και στις ΗΠΑ, τους ρώτησα την γνώμη τους σχετικά με την πρόσφατη αντιπαράθεσή μας. Γέλασαν και μου είπαν: ¨Αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι τέτοιο νομίζεις ότι θα δουλεύαμε ακόμα;¨

Αυτή η απάντησή τους υποδηλώνει δύο πολύ σημαντικές αντιφάσεις στις οποίες έχει υποπέσει ο Scott: ¨Γιατί κάποιος να αναπτύξει μια τέτοια δεξιότητα για να εξαπατά τους παίχτες αφού θα μπορούσε να βρει εξωτερικούς συνεργούς και να εξαπατά τα καζίνο;¨ και ¨Αν υπήρχε στα αλήθεια μια τέτοια δεξιότητα, θα μπορούσε να είναι το τέλειο έγκλημα στην ιστορία του τζόγου.¨

Σε τελική ανάλυση, θα παραδεχτώ το γεγονός ότι, κάτω υπό κάποιες εξαιρετικά σπάνιες συνθήκες, ίσως και να μπορούσε να συμβεί το section shooting, αλλά για πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα. Αλλά τέτοιες απόπειρες ακόμα και κάτω από ιδανικές συνθήκες φαντάζουν μάταιες αν αναλυθούν μετέπειτα σε τεχνικό επίπεδο.

κεντρικός άξονας τροχού ρουλέτας Baden Baden

Απλά αναρωτηθείτε τα εξής:
Υπάρχουν κατά προσέγγιση 300 ρουλέτες στη Νεβάδα, αλλά πόσες από αυτές θα πρέπει να εξαιρεθούν ακόμα και για την παραμικρή πιθανότητα ο κρουπιέρης να κάνει steering ή section shooting εξαιτίας του γεγονότος ότι υπάρχουν διαδικασίες στα καζίνο (η τυφλή μπιλιά κτλ.); Πόσα καζίνο χρησιμοποιούν ρουλέτες παλαιού τύπου; Πόσες από αυτές τις παλιές ρουλέτες θα παρουσιάσουν διαχειρίσημη φθορά στον ρότορα και προβλέψιμη αναπήδηση (γκελ); Λιγότερες από 30 και αυτό παίζεται…

Κατόπιν αναρωτηθείτε, ¨Πόσοι κρουπιέρηδες εργάζονται στο ίδιο καζίνο, με τον ίδιο εξοπλισμό για ικανό χρονικό διάστημα ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν αυτές τις υπό αμφισβήτηση ¨δεξιότητες¨; Πόσοι είναι ικανοί να αναγνωρίσουν τις εκάστοτε σωστές συνθήκες; Πόσοι κατανοούν τους φυσικούς νόμους που εμπλέκονται και γνωρίζουν επακριβώς τι είναι αυτό που θέλουν να πετύχουν; Μερικοί από αυτούς ίσως; Αμφιβάλλω.

Εν τέλει, πόσοι παίχτες ρουλέτας είναι τότε ευάλωτοι; Δεν είναι εφικτό να εξαπατήσεις έναν παίχτη ο οποίος ποντάρει αφότου απελευθερωθεί η μπίλια, είτε αυτός έχει κάποια δεξιότητα, είτε όχι. Δεν γίνεται να εξαπατήσεις την πλειοψηφία των συστηματικών παιχτών ή των τυπικών παιχτών που απλώνουν πολλαπλά στοιχήματα κατά μήκος του ταμπλό χωρίς να έχουν ιδιαίτερη προτίμηση σε συγκεκριμένους αριθμούς ή τομείς. Οπότε ποιος μας έμεινε; Ο περιστασιακός παίχτης που ποντάρει έναν συγκεκριμένο αριθμό ή μερικά πονταρίσματα σε ένα συγκεκριμένο τόξο; Όταν βρεθεί αυτός ο παίχτης, τότε τι γίνεται με τους υπόλοιπους που έχουν ποντάρει στην αντίθετη πλευρά;

Αν ο Laurance Scott είχε δηλώσει ότι υπάρχει μια πιθανότητα, κάτω από εξαιρετικά ευνοϊκές συνθήκες, ένα τέλειος γνώστης και δεξιοτέχνης κρουπιέρης έστω και σε θεωρητικό επίπεδο να μπορεί να κάνει section shooting προσωρινά τότε μπορεί και να συμφωνούσα μαζί του.

Δεν εξέφρασε τις θέσεις του για το section shooting ή steering στο παιχνίδι της ρουλέτας. Αντιθέτως δήλωσε: ¨Τα καζίνο στη Νεβάδα εξαπατούν τους πελάτες τους στη ρουλέτα¨ και ¨…οι έμπειροι κρουπιέρηδες εξαπατούν τους παίχτες στοχεύοντας συγκεκριμένα τόξα του τροχού¨ και ¨η ρουλέτα στη Νεβάδα δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα παιχνίδι για λούνα-πάρκ¨ και μπορείτε να ¨υποθέσετε ότι το παιχνίδι είναι πειραγμένο (που είναι όντως)¨. Διαφωνώ κάθετα μαζί του. ♠