Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΝΤΙΛΕΡ (dealer's signature)

Η θέση μου είναι ότι ο κρουπιέρης είναι αδύνατο να κατευθύνει την μπίλια.

Μετά από πρώτη ανάγνωση του βιβλίου “Nevada Roulette” από τον Laurance Scott, μου έμεινε μια σειρά από αινιγματικές παρατηρήσεις. Υπήρχαν πολλές ανακρίβειες όσον αφορά τους μοντέρνους τροχούς ρουλέτας, την ασφάλεια της δουλειάς του κρουπιέρη, το ¨κράτημα¨ της ρουλέτας, τα συστήματα των παιχτών, τα αντίμετρα, και την συνολική συμπεριφορά αυτής της βιομηχανίας.

Θεωρώ δεδομένο ότι ο αναγνώστης γνωρίζει τους βασικούς κανόνες του παιχνιδιού. Το γεγονός που ώθησε στη συγγραφή του παρόντος δεν έχει να κάνει με την αμφιλεγόμενη ιδέα του κρουπιέρη που στοχεύει την μπίλια σε συγκεκριμένο σημείο του τροχού στην ρουλέτα (section shooting) αλλά στις πεποιθήσεις που περιγράφονται από τον Scott για υποτιθέμενες κοινές πρακτικές και τα αντίμετρα που χρησιμοποιούνται σε βάρος των παιχτών που κερδίζουν. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι πρακτικές αυτές θα διέφευγαν από ένα ειδήμονα της ρουλέτας για παραπάνω από μια φορά, ούτε και θα θεωρούσα τις πρακτικές αυτές ¨ζαβολιά¨.

Ο Laurence Scott είναι πιθανότατα ο πλέον κατάλληλος να περιγράψει τους φυσικούς νόμους, τους τεχνικούς παράγοντες και τις μεθόδους που πιστεύει ότι θα χρησιμοποιούνταν για την στόχευση της μπίλιας σε συγκεκριμένο τόξο. Αλλά πέρα από ένα γελοίο σενάριο εξαπάτησης και την δήλωση: ¨…τα χαρακτηριστικά που κάνουν τον τροχό τρωτό από την πλευρά του παίχτη είναι τα ίδια χαρακτηριστικά που επιτρέπουν σε έμπειρους κρουπιέρηδες να εξαπατούν τις παίχτες ΄στοχεύοντας’ σε συγκεκριμένα τμήματα¨, δεν υπάρχει ούτε μία σύντομη περιγραφή ή μια πιθανή θεωρία για το πώς γίνεται κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα.

τόξα στον τροχό της ρουλέτας
Έχουν περάσει πάνω από 15 χρόνια από όταν ασχολήθηκα με την ρουλέτα και πρωτοάκουσα ιστορίες για στόχευση της μπίλιας σε συγκεκριμένο τόξο του τροχού (section shooting). Θυμάμαι να προσπαθώ να στριφογυρίσω την μπίλια με τον ίδιο τρόπο και από το ίδιο σημείο εκκίνησης ενώ παράλληλα κατέγραφα τα αποτελέσματα. Δεν υπήρξε ποτέ κανένας συσχετισμός.

Μετά από χρόνια, έμαθα ότι ο συλλογισμός ¨ίδια μπιλιά, ίδιο σημείο εκκίνησης, πέσιμο στην ίδια εγκοπή¨ είναι εσφαλμένος και αποτελεί απλά μία από τις πολλές παγίδες στις οποίες μπορεί κάποιος να πέσει όταν προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του ότι αυτή η ¨δεξιότητα¨ είναι εφικτή. Επίσης έγινα μάρτυρας της πρώτης μου επίδειξης στόχευσης της μπίλιας σε συγκεκριμένο τόξο του τροχού (section shooting ή steering) από έναν βετεράνο με 20ετή εμπειρία και το αποτέλεσμα απείχε από το να είναι πειστικό. Ακούγοντας χρόνια και χρόνια αυτή την αντιπαράθεση, ανακάλυψα ότι εκείνοι που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο εμπίπτουν σε μία από τις παρακάτω τρεις κατηγορίες:
  • Εκείνους που πιστεύουν ότι η στόχευση της μπίλιας σε συγκεκριμένο τόξο του τροχού είναι μια δεξιότητα εξαπάτησης που μπορεί να αποκτηθεί μέσω εξάσκησης
  • Εκείνους που υποστηρίζουν ότι το να κερδίσεις τη ρουλέτα με το μάτι είναι εφικτό, συνεπώς και η στόχευση της μπίλιας σε συγκεκριμένο σημείο του τροχού είναι επίσης εφικτή.
  • Τελικά υπάρχει και μια ομάδα ανθρώπων που είτε έχει ακούσει σχετικά με αυτό, είτε ισχυρίζονται ότι το έχουν δει να συμβαίνει, είτε ότι μπορούν να το κάνουν και οι ίδιοι.
Κατά ενδιαφέροντα τρόπο, όλες αυτές οι απόψεις είναι παρούσες στο άρθρο του Scott και τις μετέπειτα επιστολές.

Για παράδειγμα, στην επιστολή του πρώην κρουπιέρη ρουλέτας, ο κρουπιέρης ρωτάει: ¨Πόσο καιρό θα χρειαστεί για να μάθει κάποιος να ρίχνει την μπίλια έτσι ώστε να κάνει ακριβώς τέσσερις περιστροφές πριν πέσει;¨ Ο υπαινιγμός είναι ότι αν κάποιος μπορεί να τελειοποιήσει αυτή τη δεξιότητα σε τέτοιο επίπεδο, τότε μπορεί να γίνει αυθεντία σε αυτή την τεχνική σε πραγματικές συνθήκες ενός καζίνο.

Ακόμα και με μια μόνο περιστροφή και με έναν εξαιρετικά αργό ρότορα, υπάρχει πάντα ένα σημαντικό περιθώριο λάθους. Καθώς αυξάνονται οι περιστροφές (σπάνια γίνονται οχτώ και εννιά περιστροφές, και 10 με 12 θεωρούνται πολύ λίγες) και αυξάνεται η ταχύτητα του ρότορα, το περιθώριο λάθους θα αυξηθεί εκθετικά και τελικά θα εξαλείψει τον παράγοντα δεξιότητα.

 Ο πρώην κρουπιέρης ρουλέτας υπονοεί επίσης ότι η ¨δεξιότητα¨ αυτή μπορεί να αποκτηθεί εύκολα και ότι η μεθοδολογία είναι πολύ ξεκάθαρη. Πιστεύω ότι αυτές οι απόψεις είναι μια κραυγαλέα υποτίμηση της δυσκολίας. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μεταφέρουν το section shooting πέρα από το όριο των εφικτών δεξιοτήτων με σκοπό την εξαπάτηση.

Στο επόμενο άρθρο εξηγούμε ακόμα πιο αναλυτικά γιατί ο κρουπιέρης είναι αδύνατο να σημαδέψει συγκεκριμένα τόξα στον τροχό της ρουλέτας.